Płatek 258 - Za To Że Jesteś

Czasem w życiu ciężko jest,
Kiedy w głowie myśli w brud,
Lecz wystarczy jeden gest,
Taki prosty, mały cud.


Ty potrafisz jak nikt inny,
Wzbudzić uśmiech na mej twarzy,
Ten spokojny i niewinny,
Którym chce Cię ciągle darzyć.


Dzięki Tobie wciąż się zmieniam,
Otwierając się na świat,
Chcę wychodzić z nudów cienia,
Ograniczać ogrom wad.


Razem czas inaczej mija,
To przy Tobie radość czuję,
Z Tobą ciągle się rozwijam,
Za to z serca Ci dziękuję.

Płatek 257 - Bliskość

Pewnej pięknej, ciepłej nocy,
Wskoczę z Tobą pod nasz kocyk,
Wezmę mocno Cię w ramiona,
Zbliżę się do Twego łona.


Wtedy mocno Cię przytulę,
Dotknę ust Twych swymi czule,
Wymasuje dobrze plecy,
Dla radości, nie dla hecy.


W uszko Twoje język wsadzę,
Dłonią buzię Twą pogładzę,
Namiętności rozbudzimy,
W żarze seksu się złączymy.


Rozpłyniemy się w pieszczotach,
Zapomnimy o kłopotach,
Razem w końcu już dojdziemy,
I w ramionach swych zaśniemy.

ZAPRASZAM DO ZAKUPU MOJEJ KSIĄŻKI

Witam czytelników mojego bloga. Dzięki wydawnictwu RADWAN udało mi się wydać książkę z wierszykami dla dzieci. Zachęcam do kupienia tej książki wystarczy kliknąć w obrazek po prawej stronie i automatycznie przekierowuje on do księgarni. Pozdrawiam serdecznie.

Płatek 256 - Dziękujemy Adaś

Hej Adasiu nasz lotniku,
Wielkim duchem, wzrostem niski,
Dałeś szczęścia nam bez liku,
Stałeś się tym bardzo bliski.


Ty co weekend wciąż skakałeś,
Umilając czas krajanom,
I choć formy gdzieś nie miałeś,
Toś osobą był kochaną.


Oberstdorfy, Harrachovy,
Lahti, Oslo czy Planicę,
To ściągali czapki z głowy,
Z krajów wszystkich Ci kibice.


Jedno miejsce wyjątkowe,
Tak przez Ciebie ukochane,
Nie wyrazi się to słowem,
Bo to nasze Zakopane.


Za medale, za zwycięstwa,
Szczęścia w słowach nie ujmiemy,
Za te wszystkie chwile męstwa,
Z serca Adaś dziękujemy.

Płatek 255 - Spokój

Delikatne zamyślenie,
O tym co się w życiu stanie,
Czy nadejdzie ukojenie,
Czy też może zakochanie.


Już powoli się układa,
Oby tak już było dalej,
Jest niewielka tutaj wada,
Że przyjaciół nie ma wcale.


Kiedyś było z tym inaczej,
Jeden z drugim w ogień szedł,
Teraz nie jest już tak raczej,
No bo życie łapie pęd.


Każdy żyje w swoim świecie,
Praca, pieniądz i kariera,
Nic dobrego to jest przecież,
Bo to w duchu gdzieś uwiera.


Jednak przyjdzie taki czas,
Nie będziemy wtedy smutni,
Uśmiechniemy się nie raz,
Gdy spotkamy się u studni.