Płatek 296 - Nigdy Więcej

Mijają dni, mijają noce,

Każdy gdzieś do celu dąży,

Ja wciąż martwię się kłopotem,

Co na sercu strasznie ciąży.

Jest jak kamień ten u szyi,

Który ciągle mi przeszkadza,

Człowiek znowu się pomylił,

Pusta dusza stan ten zdradza.

Jeden wiem jak ona cierpi,

Kiedy smutne takie wszystko,

Gdy marzenie się nie spełni,

Chociaż było już tak blisko.

Może sam tu jestem winien,

Trzeba było myśleć prędzej,

Niech to wszystko mnie ominie,

Nie chcę tego nigdy więcej.

Płatek 295 - Gdzieś

Gdzie jest miejsce ciche tak,

W którym mnie ogarnie spokój,

W którym znajdę szczęścia smak,

Gdzie nie będzie łezki w oku.

Gdzie ta otchłań moich myśli,

W dal przepadnie niechaj zginie,

Może w nocy znak się przyśni,

I ten smutek już odpłynie.

Niech odpłynie razem z bólem,

Z pustką w sercu, z zadrą w duszy,

Niech ktoś wnętrze me poczuje,

Skałę w środku wreszcie skruszy.

Bym się przestał w końcu snuć,

I uśmiechnął się nie raz,

Bym mógł znowu radość czuć,

By znów przyszedł dobry czas.

Płatek 294 - Szarość

Szarość już ogarnia świat,

Smutek wkoło już króluje,

Żaden człowiek, żaden kwiat,

Już tak bardzo nie ujmuje.

Cisza wszystko już przeszywa,

Szczęście znów minęło mnie,

Gdzieś daleko się ukrywa,

Kiedyś może znajdzie się.

Dusza już jest taka pusta,

Uśmiech zniknął, odszedł gdzieś,

Tak samotne moje usta,

Co dzień bardzo smucą się.

Oczy moje pełne łez,

Po policzkach ciągle płyną,

Niewesoło, ciężko, źle,

Gdy się tęskni za jedyną.

Cicho, pusto, czegoś brak,

Odpłynęły piękne sny,

Życie ma gorzkawy smak,

Nie ma Ciebie, nie ma nic.

Płatek 293 - Szukam

Pustka straszna, ciemna noc,

Czarne są już myśli me,

Gdzieś już uszła ze mnie moc,

Którą tak cieszyłem się.

W otchłań smutku płynę już,

W ciszy spędzam każdy dzień,

Nie zaznaje wcale snu,

I bez życia słaniam się.

Nie ma sensu żadna chwila,

Ciepło słońca, błękit nieba,

Gdzie jest teraz taka siła,

Której bardzo mi potrzeba.

Gdzie jest teraz droga moja,

I do szczęścia mego znak,

Gdzie ta dłoń jest czuła Twoja,

Ja już bez niej sięgam dna.

Płatek 292 - To Co Zostało

Dzień mija kolejny dzień,

Kolejna sekunda, minuta, godzina,

Po mych uczuciach pozostał cień,

I ta ponura smutnawa mina.

Nie ma radości nic już nie cieszy,

Chociaż codziennie widzę Jej twarz,

Chciałbym Ją kiedyś znowu rozśmieszyć,

Lecz tak nie będzie smutny to czas.

Ptaki tak jakoś ciszej śpiewają,

Nawet to słońce tak nie raduje,

Wszelkie uczucia gdzieś się chowają,

A ta bezradność w sercu mnie kłuje.

Jedno z tych słów już płynie przesłanie,

Że nie poczuje smaku Jej ust,

Bo tylko teraz mi pozostanie,

Cisza, samotność, pustka i ból.