Płatek 444 - Ciąglę Cię Pamiętam

Z każdym dniem jest coraz ciężej,

Świat zgotował trudny los,

W pustce ginie to co piękne,

Potęgując żal i złość.

Żal z powodu braku szansy,

Mimo, że coś się zrodziło,

W sposób jakże naturalny,

Tak gwałtownie się skończyło.

Wciąż oddycham tamtym tlenem,

Czuję słodkość Twoich ust,

Mocne, czułe przytulenie,

Smak szeptanych cicho słów.

W tle piosenki majaczące,

Zatrzymany błogi czas,

Twoje oczka tak błyszczące,

Dla mnie Ty, dla Ciebie ja.

Dziś stłumione wszelkie chęci,

Ciężar wspomnień serce spętał,

Choć minęło tyle czasu,

To ja ciągle Cię pamiętam.

Płatek 443 - Nie Będzie Nic

Przeraźliwa cisza, tęskniące serce,

Skamieniałe, pozbawione ciepła,

Rozum mówiący, że nigdy więcej,

Nie ma sensu poszukiwać szczęścia.

Bezkresna pustka, ogarnia duszę,

Codzienna szarość „ozdabia” świat,

Okradziony z wszelakich wzruszeń,

Tęsknoty zegar odmierza czas.

Nagromadzony ból pulsuje we mnie,

Zniknęły gdzieś życiowe cele,

Nie ma nadziei, że lepiej będzie,

Choć przecież trzeba dziś tak niewiele.

Ostatnio czuję jak się zmieniłem,

Teraz częściej się nie chce żyć,

Słońce zajdzie i już za chwilę,

Nie będzie nic, dosłownie nic.

Płatek 442 - Koniec Już

Świat pozornie kolorowy,

Jest od dawna  szarobury,

Obojętny, niespokojny,

Bez energii, tak nieczuły.

Taki opis odzwierciedla,

Stan samotnej, pustej duszy,

Zgasł ostatni promyk ciepła,

Pragnień mur się dawno skruszył.

Kiedyś były we mnie chęci,

Pewne plany i marzenia,

Dziś zostały tylko strzępy,

Dawniej byłaś, już Cię nie ma.

Mogłem spijać z Twoich ust,

Smaki pełne namiętności,

Szukać życia nowych dróg,

Często ciężkich i nieprostych.

Widać tak nie miało być,

Przeszłość znika, koniec już,

Dziś zamknąłem serca drzwi,

Wyrzuciłem do nich klucz.

Płatek 441 - Będzie Lepiej

Świat jest sumą elementów,

Zbiorem różnych, dziwnych zdarzeń,

Wątpliwością w każdym sercu,

Rzeką naszych, prostych marzeń.

Drogą, która nie jest łatwa,

Wielką górą do zdobycia,

Najpiękniejszym blaskiem światła,

Nowym lądem do odkrycia.

Przeciwności mieszaniną,

Rozpostartym krajobrazem,

Gdzie codziennie myśli płyną,

Gdzie nadzieja czekać każe.

Czekać na ten jeden dzień,

Gdy zrozumiesz o co chodzi,

Gdy już pojmiesz życia sens,

Wtedy wszystko się ułoży.

Każdy znajdzie własne miejsce,

Potraktuje świat uśmiechem,

Złapie w końcu swoje szczęście,

Dalej będzie tylko lepiej.

Płatek 440 - Anioł W Bieli

Będąc teraz w swoim miejscu,

Inny obraz odkrywamy,

Świat zamknięty w jednym zdjęciu,

Tak po prostu zatrzymany.

W tle krajobraz tak spokojny,

Zieleń trawy, błękit nieba,

Tak przejrzyste lustro wody,

Jeszcze nagie, liczne drzewa.

I ten anioł cały w bieli,

Delikatny, zamyślony,

Łapie słońca garść promieni,

Tylko dla Niej przeznaczony.

Wiatr wiosenny włosy muska,

Delikatnie je rozwiewa,

Gładko płynie przez Jej usta,

Po policzkach się rozlewa.

Szepcze cicho Jej do uszka,

Że ma tutaj pierwsze miejsce,

Bo czymś bardzo tak porusza,

Naturalnym, własnym pięknem.

Oto inspiracja : https://www.facebook.com/mariolakuziophotography/photos/a.370120883147751.1073741828.370116843148155/434325503393955/?type=1&theater