Płatek 301 - Sens Moich Dni

Dziś za oknem tak ponuro,

Szaro, cicho smutno tak,

Słońce chowa się za chmurą,

Nienajlepszy to jest znak.

Ja nie martwię jednak się,

Bo mam słońce w sercu mym,

Co ogrzewa każdy dzień,

Ciepłem i urokiem swym.

Każdym gestem, cichym szeptem,

Pełnym blasku tym spojrzeniem,

Życie staje się już lepsze,

Gdy mnie darzy przytuleniem.

Kocham uśmiech Jej wspaniały,

Usta słodkie niczym miód,

Czar w osobie niebywałej,

Dla mnie to chodzący cud.

Delikatny dotyk dłoni,

Który sprawia we mnie drżenie,

Gdy mnie głaszcze nią po skroni,

Czuje w duszy ukojenie.

To dla Ciebie rano wstaje,

Z Tobą chciałbym spełniać sny,

Ty mi szczęście, radość dajesz,

Jesteś sensem wszystkich dni.

Płatek 300 - Córka Błękitnego Nieba

Niebo jest dziś wyjątkowe,

Słońce bardziej jakby świeci,

Wkoło wszystko kolorowe,

Mnóstwo ptaków w górze leci.

Lecz istotą najważniejszą,

Jesteś dla mnie właśnie Ty,

Tą cudowną, najpiękniejszą,

Która daje siły mi.

Śliczną, słodką, wyjątkową,

Szczęście sprawiasz moim oczom,

Wciąż kochaną tak osobą,

Spokojniutką i uroczą.

Radość dajesz mi codziennie,

Z Tobą czuję wielką moc,

Ja uwielbiam Cię niezmiennie,

W każdy dzień i każdą noc.

Czuje ciche szepty wiatru,

Gdy idziemy bez pamięci,

Poprzez łąkę pełną kwiatów,

Naturalni, uśmiechnięci.

Bądźmy w siebie zapatrzeni,

Ciebie teraz mi potrzeba,

Skarbie całej pięknej Ziemi,

Córko błękitnego nieba.

Płatek 299 - Synonim Piękna

Świat codzienny świat,

Jest taki cichy, taki bez życia,

Każda roślina i każdy kwiat,

Nie chce wychodzić dzisiaj z ukrycia.

Niebo już nie jest takie przejrzyste,

Słońce się chowa teraz za chmurą,

Nie jest wesoło to oczywiste,

Jest wciąż tak szaro, brzydko, ponuro.

Lecz jest ktoś cudny tak wyjątkowy,

O ciemnych, lśniących, gładziutkich włosach,

Mój mały anioł innymi słowy,

Dla mnie to przy Niej przychodzi wiosna.

Ona uśmiechem chmury rozwiewa,

Barw już nabiera cała natura,

Przy Niej muzyka piękna rozbrzmiewa,

Jest taka słodka i taka czuła.

Taka cudowna, taka kochana,

Pełna czułości i pełna ciepła,

Cicha, spokojna tak uwielbiana,

Aniołek z nieba, synonim piękna.

Płatek 298 - Już Nie Ma Nieba

Wczoraj było już tak pięknie,

Dziś wróciła szarość dnia,

Znowu serce słabe mięknie,

Dusza prawie sięga dna.

Z oczu bije niemy krzyk,

Nic już teraz mnie cieszy,

Może kiedyś spełnię sny,

I spróbuję to uleczyć.

Każdy dzień jest bez humoru,

Bez uśmiechu i radości,

W moim świecie brak koloru,

Orzeźwienia i czułości.

Brak ochoty mnie przeraża,

Łzy prowadzą drogą smutku,

Cisza, pustka mi zagraża,

Świat się sypie powolutku.

Życie ma dziś gorzki smak,

Bratniej duszy mi potrzeba,

Nadszedł teraz taki czas,

Jestem sam, już nie ma nieba.

Płatek 297 - Łódka Życia

Łódka życia płynie wciąż,

Kapitanem jestem sam,

Była burza, przyjdzie sztorm,

Czy z tym wszystkim radę dam.

Fale życia wciąż kołyszą,

Połać wody mnie ochładza,

Niebo mnie przeraża ciszą,

Bilans uczuć się nie zgadza.

Wiatr kołysze moim światem,

Myśli wszystkie gdzieś rozwiewa,

Powoduje straszną stratę,

Niepewności już podgrzewa.

Żagiel serca jest porwany,

Bardzo smutny to jest stan,

Tak samotny, zaniedbany,

Będę płyną w siną dal.