Płatek 331 - Pochmurne Niebo

Spoglądam w niebo rozmyślam wciąż,

Szukając drogi do swego szczęścia,

Me myśli smutne nadal są,

Nie mogę znaleźć swojego miejsca.

Oczęta gdzieś wpatrzone w dal,

Wypełnia je jezioro łez,

Bo życie me straciło smak,

Wokoło wszystko szare jest.

Na lepsze dni nadziei brak,

Uśmiech z twarzy całkiem znikł,

Wciąż pusto, smutno, byle jak,

Inaczej miały mijać dni.

W swoim świecie ciągle trwam,

W samotności bez nadziei,

Nie ma ludzi jestem sam,

Szybko stan ten się nie zmieni.

Niebo moje jest pochmurne,

Słońca nie ma chłodno znów,

Serce ciche, takie smutne,

Duszę mą przeszywa ból.

Płatek 330 - Przestać

Nadzieja gaśnie w oka mgnieniu,

Płomień ledwo co się tli,

Spędzam chwilę na myśleniu,

Jakie będą przyszłe dni.

Nie wiem jak mam teraz żyć,

Kiedy co dzień brak mi tchu,

Nie potrafię tego skryć,

Jaki w sobie noszę ból.

Kiedy serce ledwo czuje,

Dusza smutna, pełna łez,

Cisza pustkę potęguję,

Wszystko takie szare jest.

Nic już teraz mnie nie cieszy,

Żaden moment, żaden gest,

Jak ten ciężki ból uleczyć,

Bym z uśmiechem witał dzień.

Nie potrafię znaleźć miejsca,

W którym będę kochać mógł,

Wiem nie znajdę więcej szczęścia,

Łatwiej będzie przestać czuć.

Płatek 329 - Spadam

Pusto wszędzie, strasznie szaro,

Wszystko ciche dookoła,

Smutek oblał ziemię całą,

Przykra bardzo życia pora.

Pora w której nic nie cieszy,

Żadne słowo, żaden gest,

Bardzo ciężko w coś uwierzyć,

Kiedy człowiek stacza się.

Nie wiem gdzie popełniam błąd,

Czemu wciąż się dzieje tak,

Chcę gdzieś uciec teraz stąd,

W swój malutki, cichy świat.

W świat gdzie serce już nie boli,

Gdzie ma dusza się raduje,

Uśmiech rany wszystko koi,

Całym sobą szczęście czuje.

Ja już nie mam żadnych złudzeń,

Że gdzieś szczęście me odnajdę,

Uczuć w sobie już nie wzbudzę,

W samotności w otchłań spadnę.

Płatek 328 - Nie Ma Szans

Zegar tyka, mija czas,

Ból codziennie się nasila,

Jest potworny, ciężki tak,

Bo na wskroś mnie dziś przeszywa.

Serce bije jakby wolniej,

Takie puste, obojętne,

Bez uczucia, tak spokojnie,

Niczym kwiat bez wody więdnie.

Usychając w samotności,

Dusza weny ciągle szuka,

Nie ma we mnie już radości,

Może kiedyś znów zastuka.

Tracę już powoli wiarę,

Że to kiedyś zmieni się,

Że ktoś znowu przy mnie stanie,

Szepcząc słodko kocham cię.

Za uczuciem strasznie tęsknie,

Perspektywy jednak brak,

Na to że odnajdę szczęście,

Wiem że nie mam żadnych szans.

Płatek 327 - Tonę

Zbudziłem się dziś w świecie tym,

Krajobraz jest samotny tak,

Bo pustkę, smutek czuję w nim,

Życie już straciło smak.

Serce znów ogarnia ból,

Przeszywa duszę całą dziś,

Zwyczajnie brak mi teraz tchu,

Straciłem w walce mnóstwo sił.

Na morzu życia płynę wciąż,

Statek mój kołyszę wiatr,

Me myśli gdzieś splątane są,

Bez słońca został cały świat.

Pochmurny, cichy, ciężki tak,

Przystanku nie da znaleźć się,

Kotwicy nie ma zrzucić szans,

Bez sensu mija każdy dzień.

W milionach myśli tonę już,

Świat się zmienił w drobny pył,

Ratunku dla mnie nie ma tu,

Nadzieja ma umarła dziś.