Płatek 428 - Zachłanny Czas

Zachłanny czas zabiera chwile,

Momenty w których staje świat,

Nie zawsze życie daje tyle,

Ile chciałby każdy z nas.

Czasem tylko to namiastka,

Lecz potrafi zdziałać wiele,

Żar uczucia szybko wzrasta,

Przy Twej duszy w drobnym ciele.

Wciąż pamiętam tamten czas,

Te splecione mocno dłonie,

Ust namiętnych słodki smak,

Każdy szczegół, każdy moment.

Wszystko było takie piękne,

Tęsknie do tych wspólnych dni,

Zawładnęłaś moim sercem,

Nadal Cię nie przebił nikt.

Nikt się nawet tu nie zbliżył,

Chciałbym wrócić do tych chwil,

Wiem że pośród moich myśli,

Wciąż się liczysz tylko Ty.

K.

Płatek 427 - Prezent

Krok po kroku idą święta,

Tak rodzinny, ciepły czas,

Każdy myśli o prezentach,

O radosnych, wspólnych dniach.

Też chcę cieszyć się podarkiem,

Nie tak dużym, ozdobionym,

W złoty papier i kokardkę,

Pod choinkę ułożonym.

Marzy mi się taki ktoś,

Kto obdarzy mnie spokojem,

Ciepłem, wiarą, duszą swą,

Myśli wszystkie zajmie moje.

Ona dawno się znalazła,

W sercu ma istotne miejsce,

Stała się tak bardzo ważna,

Oprócz Niej już nie chcę więcej.

Każdy płynie swoim torem,

I wybiera własny los,

Ona poszła w inną stronę,

Teraz jest daleko stąd.

Jest daleko w swoim świecie,

Na tęsknocie spędzam czas,

W samotności wciąż się męczę,

Na myśl o Niej płynie łza.

K.

Płatek 426 - Pod Osłoną Nocy

Pod osłoną chłodnej nocy,

Za okryciem z gęstej mgły,

W dal stęsknione patrzą oczy,

W sercu wciąż marzenie tkwi.

Nadal jednak niespełnione,

Skryte gdzieś głęboko tak,

Czasem w środku cały płonę,

Bo nadzieja wznieca żar.

Ciepło które kiedyś czułem,

Chwilę których nie zapomnę,

Moja dusza pełna wzruszeń,

Będzie zawsze Twoim domem.

Będzie czekać długi czas,

W ciszy serca i nadziei,

Chcę by wrócił słodki smak,

Może los mój się odmieni.

Może znowu Cię odnajdę,

Nadal w to głęboko wierzę,

Tęsknię co dzień jeszcze bardziej,

Całym sobą kocham szczerze.

K.

Płatek 425 - Chociaż Raz

Z mroku nieba pada deszcz,

Wieczór w pełni, cicho tak,

Wszystko wkoło inne jest,

W pustce już zastyga świat.

Serce zgrane z otoczeniem,

Osłabione, bez energii,

Na codziennej życia scenie,

W samotności strasznie cierpi.

Bez oparcia tak stęsknione,

Za tym wszystkim co mi dałaś,

Ciepło tak nieocenione,

Gdy się słodko uśmiechałaś.

Wciąż pamiętam tamte chwile,

Gdy się we mnie to rodziło,

Tobą się zauroczyłem,

Potem kwitła we mnie miłość.

Trzyma mnie to aż do dziś,

Takie mocne, takie trwałe,

Czasem miewam o tym sny,

Dzięki temu już dojrzałem.

Wiem odległość jest ogromna,

Ona dzieli bardzo nas,

Marzę tylko by w ramionach,

Mieć Cię znowu chociaż raz.

Płatek 424 - Jak Lód

Mroźny wieczór, czuć już zimę,

Myśli w głowie ciągle tkwią,

Przez zamgloną drogę idę,

Żeby znaleźć w końcu dom.

Dom dla serca samotnego,

Które błądzi gdzieś bez przerwy,

Brak mu ciepła prawdziwego,

Czuje smutek, strasznie cierpi.

Szukam szczęścia długi czas,

I wyciągam nowe wnioski,

Wciąż przeraża mnie ten świat,

Pełen kłamstwa, bez wartości.

Wśród ostatnich kilku dni,

Znów poczułem zawód, ból,

Popłynęły gorzkie łzy,

Lepiej chyba być jak lód.

Być na wszystko obojętnym,

Mieć swój mały, własny kąt,

Świat nie będzie nigdy piękny,

Łatwiej w ciszy uciec stąd.

Uciec gdzieś gdzie będę sam,

W samotności sobie tkwić,

Niech tam płynie sobie czas,

Ja zamykam innym drzwi.