Płatek 446 - Nie Zapomnij

Przeklęty czas nie leczy ran,

Zwykle koi je na chwilę,

Prześladuje mnie ten stan,

Gdy pojmuję co straciłem.

Kiedy wracasz jak bumerang,

Znika cała teraźniejszość,

Znów tęsknota mi doskwiera,

Choć myślałem że już przeszło.

Wiem łudziłem się jak dziecko,

Jednak serca nie oszukam,

Przeszłość wraca, nie jest lekko,

Niczym skałę młot rozkrusza.

Z każdym dniem jest coraz ciężej,

Wciąż to czuję, jesteś tu,

Tęsknie za wewnętrznym ciepłem,

Za słodyczą Twoich ust.

Za tym co mi wtedy dałaś,

Wyjątkowy, czas magiczny,

Mam Cię nadal w sercu mała,

Nie zapomnij o tym nigdy.

Płatek 445 - Wyryte W Sercu

Kolejny dzień, ciągle bez zmian,

Umysł zaprząta ta sama myśl,

Ginę w otchłani, boli ten stan,

Gasną marzenia, znikają sny.

Przeklęta cisza strasznie mnie rani.

W dal już odchodzi cała nadzieja,

Na to, że wrócisz, znów się pojawisz,

Życie samotne zaczniesz odmieniać,

Powiedz dlaczego wracasz co wieczór,

W sercu, umyśle, w każdej piosence,

Nie mogę znaleźć na Ciebie leku,

Może po prostu już tego nie chce.

Może zwyczajnie jestem naiwny,

Pragnę tego co się nie zdarzy,

Wciąż zagubiony, być może dziwny,

Lecz kto zabroni mi nadal marzyć.

Tęsknoty żadnej nie da się zmierzyć,

I choć niejedna popłynie łza,

Będę tu czekał, będę wciąż wierzył,

Z wyrytym w sercu ogromnym K.

Płatek 444 - Ciąglę Cię Pamiętam

Z każdym dniem jest coraz ciężej,

Świat zgotował trudny los,

W pustce ginie to co piękne,

Potęgując żal i złość.

Żal z powodu braku szansy,

Mimo, że coś się zrodziło,

W sposób jakże naturalny,

Tak gwałtownie się skończyło.

Wciąż oddycham tamtym tlenem,

Czuję słodkość Twoich ust,

Mocne, czułe przytulenie,

Smak szeptanych cicho słów.

W tle piosenki majaczące,

Zatrzymany błogi czas,

Twoje oczka tak błyszczące,

Dla mnie Ty, dla Ciebie ja.

Dziś stłumione wszelkie chęci,

Ciężar wspomnień serce spętał,

Choć minęło tyle czasu,

To ja ciągle Cię pamiętam.

Płatek 443 - Nie Będzie Nic

Przeraźliwa cisza, tęskniące serce,

Skamieniałe, pozbawione ciepła,

Rozum mówiący, że nigdy więcej,

Nie ma sensu poszukiwać szczęścia.

Bezkresna pustka, ogarnia duszę,

Codzienna szarość „ozdabia” świat,

Okradziony z wszelakich wzruszeń,

Tęsknoty zegar odmierza czas.

Nagromadzony ból pulsuje we mnie,

Zniknęły gdzieś życiowe cele,

Nie ma nadziei, że lepiej będzie,

Choć przecież trzeba dziś tak niewiele.

Ostatnio czuję jak się zmieniłem,

Teraz częściej się nie chce żyć,

Słońce zajdzie i już za chwilę,

Nie będzie nic, dosłownie nic.

Płatek 442 - Koniec Już

Świat pozornie kolorowy,

Jest od dawna  szarobury,

Obojętny, niespokojny,

Bez energii, tak nieczuły.

Taki opis odzwierciedla,

Stan samotnej, pustej duszy,

Zgasł ostatni promyk ciepła,

Pragnień mur się dawno skruszył.

Kiedyś były we mnie chęci,

Pewne plany i marzenia,

Dziś zostały tylko strzępy,

Dawniej byłaś, już Cię nie ma.

Mogłem spijać z Twoich ust,

Smaki pełne namiętności,

Szukać życia nowych dróg,

Często ciężkich i nieprostych.

Widać tak nie miało być,

Przeszłość znika, koniec już,

Dziś zamknąłem serca drzwi,

Wyrzuciłem do nich klucz.