Płatek 146 - Wiosna w Sercu

Gdy słychać rano śpiew słowika,
To znaczy, że wstaje pora radosna,
Bo zima w niepamięć daleko gdzieś znika,
A w zamian nareszcie przychodzi wiosna.


Słonecznym promykiem cieplutko nas wita,
Zielonym dywanem złość uspokaja,
Wokoło już wszystko pięknie rozkwita,
I poczuć jest łatwo zapachy maja.


Stokrotka swym żółtym oczkiem już mruga,
Spokojnie wychodząc z ciemnego ukrycia,
A w dali ptaków lecących smuga,
Daje znak budzący do życia.


I w sercu się cieplej robi od razu,
Choć było niedawno jeszcze rozdarte,
To teraz w nim nie ma żadnego urazu,
Na miłość jest ono szeroko otwarte.

Płatek 145 - Stasiek i Wioletka

W Wilkowyjach te postacie,
Są przez wszystkich dobrze znane,
To Wioletka jest i Stasiek,
Dwie osoby uwielbiane.


On jest śmiesznym stróżem prawa,
Co pod wójtem cicho siedzi,
Ma meldunek jemu zdawać,
Kiedy bacznie kogoś śledzi.


Jego żona to ozdoba,
Co za barem co dzień stoi,
Bardzo słodka z niej osoba,
I nikogo się nie boi.


Mocno razem się kochają,
Chociaż barwni są oboje,
Dużo z siebie zawsze dają,
Pokonują trudów znoje.


Stasiek strasznie się już stara,
By uczucia trzymać żar,
W nim potrzebna spora wiara,
Bo Wioletka to jest skarb.

Płatek 144 - Ksiądz i Wójt

Te postacie są dość różne,
Prawie, że jak dwa bieguny,
Często mądre rzadziej próżne,
Jasne jak światełko łuny.

Obaj są pod pantoflami,
Gospodyni oraz żony,
Choć potrafią przeżyć sami,
Wolą spokój ułożony.

Wójt co chwilę gdzieś kantuje,
Tu przetargi, tam budowa,
Jak się biedak wtedy czuje,
Gdy ktoś wierzy w takie słowa.

Ksiądz odwrotnie do bliźniaka,
Jest uczciwy, ma zasady,
Często o to z bratem draka,
Bo ten wejść chce z nim w układy.

Choć miłością nie pałają,
Dzieli obu prawie wszystko,
Sprawę sobie łatwo zdają,
Że gdzieś w duszy są dość blisko.

Płatek 143 - Rajskie Ogrody

Ujrzałem dziś rano rajskie ogrody,
Treściwe, bogate w cudowne kolory,
Nieziemskiej i pięknej rozkwitły urody,
Ozdabiać by mogły królewskie dwory.


Na pierwszym widoczna niebieska altana,
I ślimak w wannie spokojnie siedzący,
O wszystko dba tu dzisiaj od rana,
Żuczek przed dynią cichutko stojący.


W kolejnym natury calutka sień,
Oddala od wszystkich wszelaki strach,
Od pieska, którego pokrywa cień,
I kotka co siedzi sobie przy drzwiach.


A w trzecim przepięknym rajskim ogrodzie,
Ławeczka puściutka jest o tej porze,
Jak trudno się oprzeć takiej pogodzie,
Gdy chce się popływać w tak cudnym jeziorze.


Ostatni nas wita kwiatowym dywanem,
Połacią kwitnących na biało drzew,
Zakochać się łatwo można tym stanem,
I poczuć w pełni natury zew.


/Wiersz napisany do obrazu Jacka Yerki pt. "Ogrody"/

Płatek 142 - Zakupy z Kobietą

Kto kobiety dziś zrozumie,
Co zakupy uwielbiają,
Przepychają się gdzieś w tłumie,
Potworami tam się stają.


Każda z nich coś sobie szuka,
Od żakietu po majteczki,
Tu pogrzebie tam pokuka,
W paski, kratkę czy kropeczki.


Przymierzają nowe ciuszki,
Wieszak każdy jest sprawdzony,
Potem trochę bolą nóżki,
Robiąc często pełne skłony.


Kiedy trafią w coś na czasie,
Wniebowzięte są po chwili,
Mieszczą się łatwiutko w pasie,
Widać radość moi mili.


Cena nie gra żadnej roli,
Ważne żeby pasowało,
Portfel przecież nic nie boli,
Choć to dużo kosztowało.


Kobiet chwiejna jest natura,
Nie ma co się długo łudzić,
Bo spódnica jest już bura,
Po tygodniu im się znudzi.