Płatek 418 - Gdyby

Gdyby oczy mogły mówić,

Wykrzyczałyby mój ból,

Gdyby przeszłość chciała wrócić,

To przytuliłbym Cię znów.

Bo to wszystko we mnie siedzi,

W mojej głowie, sercu mym,

Niczym korzeń drzewa w ziemi,

Nie potrafię zmienić nic.

Moje myśli tak ubrane,

W Twe spojrzenie, uśmiech Twój,

Gdzieś głęboko tak schowane,

I zamknięte już na klucz.

Stłumić uczuć nie potrafię,

Wszystko Ciebie przypomina,

Dni kolejne ledwo trawię,

Potok łez po twarzy spływa.

Gdyby los mógł spełnić sen,

Wybrałbym dosłownie jeden,

W którym tak kochamy się,

I pragniemy tylko siebie.

Płatek 417 - Zamglony Świat

Patrzę w okno znów stęskniony,

Myśli różne się mieszają,

Siedzę w ciszy zamyślony,

W samotności dni mijają.

W krajobrazie moich marzeń,

Wszystko jest zamglone tak,

Moje „ja” powoli tracę,

Chwile tracą słodki smak.

Gdzieś w szarości znowu błądzę,

Miotam się jak liść na wietrze,

Gasną we mnie wszelkie żądze,

Znika to co było lepsze.

Płomień serca jest tak słaby,

Chociaż wciąż się jeszcze tli,

Być ponownie zakochanym,

To marzenie we mnie tkwi.

Może znów się odnajdziemy,

I popłyną szczęścia łzy,

W przytuleniu zapatrzeni,

W Tobie ja, a we mnie TY.

Płatek 416 - Kłamstwo

Ludzie często rozmawiają,

W słowach wielka siła tkwi,

Mnóstwo uczuć innym dają,

Kłamstwo jest najgorszym z nich.

Jest przekleństwem jakich mało,

W szczególności prosto w oczy,

Burzy to co mocno stało,

I potrafi tak zaskoczyć.

Lecz najbardziej dusza boli,

Gdy to robi nam ktoś bliski,

Kruszy serce tak powoli,

Czasem w moment jest po wszystkim.

Bardzo ciężko to naprawić,

Bywa wręcz tak niemożliwe,

Człowiek długo kłamstwo trawi,

Czeka dnia gdy ból przeminie.

Życie z tym już nie jest łatwe,

Nie da się spokojnie zasnąć,

Wolę już najgorszą prawdę,

Niż najlepsze, słodkie kłamstwo.

Płatek 415 - Szczęście

Człowiek ciągle czegoś szuka,

Płynie sobie życia statkiem,

Chce do szczęścia drzwi zapukać,

Lecz to nie jest takie łatwe.

Czasem trzeba długo błądzić,

Potknąć się tak mnóstwo razy,

Niczym jastrząb ciągle krążyć,

Czekać aż się coś wydarzy.

Szczęścia różne są oznaki,

Jednym trzeba trochę ciepła,

By móc ogrzać serca braki,

Mieć namiastkę tego piękna.

Inni chcą mieć kogoś blisko,

Spełnić przez to swe marzenie,

Wtedy mają obok wszystko,

Są dla siebie ukojeniem.

Jak prawdziwe są te słowa,

W tym co tutaj wszystkim mamy,

Najważniejsze jest by kochać,

I tak szczerze być kochanym.

Płatek 414 - Tęsknimy, Czekamy

Gdzieś za maską naszych twarzy,

Kryje się prawdziwe JA,

Każdy skrycie o czymś marzy,

Za czymś tęskni, czeka tak.

Czeka ciągle lepszych dni,

Gdy tęsknota już się skończy,

Kiedy znikną z oczu łzy,

I dwie dusze los połączy.

Zanim to się jednak zdarzy,

Człowiek zwiedza sam ten świat,

Mnóstwo razy gdzieś się sparzy,

Nim poczuje w sercu żar.

Nim odnajdzie spokój wreszcie,

Na tym świecie pełnym wad,

Mieć przy sobie swoje szczęście,

To największy życia dar.

Bo tęsknota ciepło zżera,

Dobre myśli uciekają,

Serce cicho obumiera,

I uczucia gdzieś znikają.

Pośród ludzi zamyśleni,

Wciąż tęsknimy i czekamy,

Może czas to teraz zmienić,

Do stracenia nic nie mamy.