Płatek 228 - Boże Narodzenie

Przyszło Boże Narodzenie,
Więc rodzina się już zbiera,
W sercu czuć już ukojenie,
No bo każdy je otwiera.


Świętujemy wciąż ogromnie,
Stoły pełne są jedzenia,
Pochłaniając je niezłomnie,
Wspominamy wydarzenia.


Nikt nie myśli o Jezusie,
O istocie tychże świąt,
Tylko daje się pokusie,
By podziwiać strawy krąg.


A On przecież się narodził,
Przetrwał mimo przeciwności,
W sercach ludzi radość rodzi,
Dużo przecież w Nim miłości.


Jak malutkie, zwykłe dziecię,
Leżał sobie tam w stajence,
Jeden z wielu na tym świecie,
Bardzo ważny jest On wielce.


To Syn Boży, nasz Zbawiciel,
Tak się mówi o Chrystusie,
Więc świętując wciąż obficie,
Pamiętajmy o Jezusie.

Płatek 227 - Przygody Jasia Wędrowniczka Odc.54 - Jasio Bloger

Witaj drogi czytelniku,
Na przychylność Twoją liczę,
Znajdziesz przygód tu bez liku,
Które przeżył Wędrowniczek.


Wpadł na pomysł Jasio miły,
By założyć sobie bloga,
Zebrał szybko wszystkie siły,
Lecz jest przed nim długa droga.


Co jest ważne przy tej sprawie,
Wygląd, treść i wykonanie,
To jak trochę przy zabawie,
Nie wiadomo co się stanie.


Adres wybrał i zaczyna,
Tworzyć coś dość ciekawego,
Bardzo ciężka tu dziedzina,
Tyczy życia się ludzkiego.


Znajomości zawiązuje,
Czytających wciąż przybywa,
Dumny strasznie się z tym czuje,
I już tego nie ukrywa.


Jasio dobrym jest blogerem,
Swoje myśli publikuje,
Chociaż zaczął sobie z zerem,
To uznanie już zyskuje.

Płatek 226 - Zatracenie

Jesień w pełni w listopadzie,
Miesiąc smutku i zadumy,
Każdy bliskim znicza kładzie,
Na cmentarzach co dzień tłumy.


A tymczasem w sklepach wszystkich,
O klientów się nie boją,
Choć to moment nie tak bliski,
Mikołaje sobie stoją.


Pełno także ich w reklamach,
Każdy z nich rzecz jasna święty,
Szybko pędzą gdzieś na saniach,
By rozdawać już prezenty.


Gdzie tu rozum,gdzie logika,
By tak szybko przypominać,
Ze znudzenia czar już znika,
Gdy przy stole jest rodzina.


Dziś nie liczy się istota,
Świąt gdy Jezus się narodził,
Bo dla innych to głupota,
Ważne by się bilans zgodził.

Płatek 225 - Smutna Historia

Jest już ciemno, księżyc świeci,
Nocne życie się zaczęło,
W domach dawno śpią już dzieci,
Każde drzemkę już ucięło.


Jednak jest istota jedna,
Co wciąż snuje się bez celu,
Przemarznięta, strasznie biedna,
Obok przejdzie pewnie wielu.


Nikt nie przejmie się chłopakiem,
Każdy martwi się o siebie,
On fizycznie jest już wrakiem,
I niedługo skończy w niebie.


Cóż, że człowiek tam umiera,
Ludzi to już nie obchodzi,
Tyłek każdy swój zabiera,
Bez odzewu więc przechodzi.


Sprawiedliwi się nie zjawią,
Nic że bardzo to go boli,
Inni wciąż się świetnie bawią,
Chłopiec kona sam powoli.

Płatek 224 - Ludziska

Parę słówek o ludziskach,
Moi mili Wam napiszę,
Bo mnie w sercu aż żal ściska,
Kiedy głosy takich słyszę.


Jeden chwali się swą furą,
Drugi buty kupił nowe,
Inny bawi się komórą,
Same rzeczy odjazdowe.


Każdy z nich już opowiada,
O podbojach swych łóżkowych,
Czym tu laskę już zagadać,
Kilka tekstów poznał nowych.


Lecz gdy trzeba komuś pomóc,
Pierwsi w dal gdzieś uciekają,
W krzakach siedzą po kryjomu,
I się z ludzi naśmiewają.


Sporo dziewczyn to są ziółka,
Taka młodzież jest dzisiejsza,
Myślą, że z nich wyższa półka,
Łóżko sprawa najważniejsza.


Cóż tu człowiek ma poradzić,
To się wciąż nie trzyma kupy,
Tym ludziskom nie zaradzisz,
Mają serce blisko dupy.