Jest godzina pięć po ósmej,
W tle muzyka piękna leci,
Przy melodii cudnej usnę,
Tak jak śpią malutkie dzieci.
Wtem na jawie Ją zobaczę,
O blond włosach, gładkiej skroni,
Celem miłość dziś wyznaczę,
Dotknę dłońmi miłej dłoni.
Potem wplotę je w Jej włosy,
Spojrzę w oczka te kochane,
Lśniące jak kropelki rosy,
Poznam myśli gdzieś skrywane.
I poszukam sensu życia,
Pójdę z miłą w siną dal,
Wyskoczymy już z ukrycia,
Niech nas niesie miłość ta.
Wszystko cudne, takie piękne,
Łezka w oku aż się kręci,
Dusza śpiewa, serce mięknie,
Taki stan mnie bardzo nęci.
Jednak przyszła chwila wtem,
Moment przykry obudzenia,
To był tylko błogi sen,
I odległe me pragnienia.
Łączna liczba wyświetleń
sobota, 19 czerwca 2010
czwartek, 17 czerwca 2010
Płatek 244 - Podziękowanie
To był wieczór i sobota,
Człowiek smutny był od ranka,
Ciągle myślał o kłopotach,
A tu taka niespodzianka.
Pojawiła się wtem Ona,
Urokliwa ta dziewczyna,
Ciepłem cała otulona,
A Jej imię Katarzyna.
Słodki uśmiech, wdzięk i gracja,
Oczka w błękit ma ubrane,
Miła wiąże się relacja,
Jakież szczęście jest mi dane.
Przy Niej człowiek się otwiera,
W środku zaraz coś poruszy,
I energia już rozpiera,
Bardzo lekko jest na duszy.
O Niej myśli pełna głowa,
Bardzo dobrze się z tym czuję,
I w tych kilku prostych słowach,
Z serca szczerze Jej dziękuję.
Człowiek smutny był od ranka,
Ciągle myślał o kłopotach,
A tu taka niespodzianka.
Pojawiła się wtem Ona,
Urokliwa ta dziewczyna,
Ciepłem cała otulona,
A Jej imię Katarzyna.
Słodki uśmiech, wdzięk i gracja,
Oczka w błękit ma ubrane,
Miła wiąże się relacja,
Jakież szczęście jest mi dane.
Przy Niej człowiek się otwiera,
W środku zaraz coś poruszy,
I energia już rozpiera,
Bardzo lekko jest na duszy.
O Niej myśli pełna głowa,
Bardzo dobrze się z tym czuję,
I w tych kilku prostych słowach,
Z serca szczerze Jej dziękuję.
piątek, 4 czerwca 2010
Płatek 243 - Trzy Słowa
Wieczór w pełni, wkoło ciemno,
W środku trochę jakby głucho,
No bo Ciebie nie ma ze mną,
W takich chwilach jest dość krucho.
Dusza wciąż tęsknotą żyje,
Pragnie złączyć nas oboje,
Serce było me niczyje,
Teraz jest już tylko Twoje.
W samotności łatwo skonać,
Gdy jest smutno, strasznie, źle,
Mieć Cię zawsze w swych ramionach,
Ponad wszystko bardzo chcę.
Składać do stóp piękne kwiaty,
Obsypywać ich płatkami,
Być beztroskim jak przed laty,
Poczuć szczęście między nami.
Mam dla Ciebie dziś trzy słowa,
W głębi serca zapisane,
Pragnę Tobie podarować,
Miłość, wierność i oddanie.
W środku trochę jakby głucho,
No bo Ciebie nie ma ze mną,
W takich chwilach jest dość krucho.
Dusza wciąż tęsknotą żyje,
Pragnie złączyć nas oboje,
Serce było me niczyje,
Teraz jest już tylko Twoje.
W samotności łatwo skonać,
Gdy jest smutno, strasznie, źle,
Mieć Cię zawsze w swych ramionach,
Ponad wszystko bardzo chcę.
Składać do stóp piękne kwiaty,
Obsypywać ich płatkami,
Być beztroskim jak przed laty,
Poczuć szczęście między nami.
Mam dla Ciebie dziś trzy słowa,
W głębi serca zapisane,
Pragnę Tobie podarować,
Miłość, wierność i oddanie.
środa, 2 czerwca 2010
Płatek 242 - Być Adamem
To był wieczór tuż po siódmej,
Wzrok mój utkwił w pewną stronę,
Życie przecież całkiem nudne,
W mig zostało ożywione.
Jeden uśmiech Jej wystarczył,
By zawładnąć już myślami,
Ustrzeliła środek tarczy,
Niczym amor ze skrzydłami.
Cudne usta, krótkie włosy,
Głos w aksamit ma ubrany,
Oczka jak kropelki rosy,
Co ukoją wszelkie rany.
Przy Niej czuje się to coś,
Ciepło, spokój, odprężenie,
Wciąż przeszywa mnie na wskroś,
Do tej małej uwielbienie.
Niech się spełni to marzenie,
Bym upoił się tym stanem,
Jedno szczere mam pragnienie,
W Ewy świecie być Adamem.
Wzrok mój utkwił w pewną stronę,
Życie przecież całkiem nudne,
W mig zostało ożywione.
Jeden uśmiech Jej wystarczył,
By zawładnąć już myślami,
Ustrzeliła środek tarczy,
Niczym amor ze skrzydłami.
Cudne usta, krótkie włosy,
Głos w aksamit ma ubrany,
Oczka jak kropelki rosy,
Co ukoją wszelkie rany.
Przy Niej czuje się to coś,
Ciepło, spokój, odprężenie,
Wciąż przeszywa mnie na wskroś,
Do tej małej uwielbienie.
Niech się spełni to marzenie,
Bym upoił się tym stanem,
Jedno szczere mam pragnienie,
W Ewy świecie być Adamem.
wtorek, 1 czerwca 2010
Płatek 241 - Kropla Ciepła
Świat kieruje się w złą stronę,
Wokół pełno nienawiści,
Niebo płacze, ziemia tonie,
Ten scenariusz się wnet ziści.
A wystarczy trochę dobra,
Jeden uśmiech dla człowieka,
W każdym jest miłości kropla,
Na odkrycie gdzieś tam czeka.
Radość wszędzie wtem rozkwitnie,
I zagości błogi spokój,
Zawsze cieszmy się dobitnie,
A nie tylko raz do roku.
Róbmy to jak małe dzieci,
Bezgranicznie i tak szczerze,
Z tego że słoneczko świeci,
I muzyka jest w eterze.
Już nie patrzmy się na innych,
Co też ludzie tu powiedzą,
Bądźmy żywi i niewinni,
Podczas kiedy wkoło bredzą.
Ciepłem wszystkich zarażajmy,
Będzie wtedy nam weselej,
Pozytywów wciąż szukajmy,
Życie przecież trwa niewiele.
Wokół pełno nienawiści,
Niebo płacze, ziemia tonie,
Ten scenariusz się wnet ziści.
A wystarczy trochę dobra,
Jeden uśmiech dla człowieka,
W każdym jest miłości kropla,
Na odkrycie gdzieś tam czeka.
Radość wszędzie wtem rozkwitnie,
I zagości błogi spokój,
Zawsze cieszmy się dobitnie,
A nie tylko raz do roku.
Róbmy to jak małe dzieci,
Bezgranicznie i tak szczerze,
Z tego że słoneczko świeci,
I muzyka jest w eterze.
Już nie patrzmy się na innych,
Co też ludzie tu powiedzą,
Bądźmy żywi i niewinni,
Podczas kiedy wkoło bredzą.
Ciepłem wszystkich zarażajmy,
Będzie wtedy nam weselej,
Pozytywów wciąż szukajmy,
Życie przecież trwa niewiele.
Subskrybuj:
Posty (Atom)