Płatek 249 - Kropla Czułości

Jest niedzielne popołudnie,
Słońce świeci choć są chmury,
Wszystko takie strasznie nudne,
I ten nastrój tak ponury.


Niespecjalnie mi się chciało,
Aby drogę tą pokonać,
Jakby tego było mało,
Chciałem cicho sobie skonać.


Lecz spotkałem wtem anioła,
O uroczym swym spojrzeniu,
On mój uśmiech wzbudzić zdołał,
Bardzo szybko, w oka mgnieniu.


Włosy blond i słodkie oczy,
Piękne usta, miły głosik,
Mógłbym przy Niej stale kroczyć,
Lub na rękach ciągle nosić.


Poczuć gładkość miłej dłoni,
Ten aksamit uwielbiany,
Trzymać głowę przy Jej skroni,
Moment to niezapomniany.


Moja droga Ty dziewczynko,
Szkoda smucić się od rana,
Zostaw przeszłość Ewelinko,
I uśmiechnij się kochana.

Płatek 248 - Obojętność

Znowu jestem zagubiony,
W beznadziei, pustce sam,
W swoim smutku uwięziony,
Jaką drogę wybrać mam.


Kiedy każdy dzień podobny,
Że za łezką płynie łza,
Człek uczucia taki głodny,
Dusza z bólu ciągle łka.


Serce krwawi, słabnie, pęka,
Bez miłości nie chce żyć,
Jakaż straszna to udręka,
Takie stany w sobie kryć.


Człowiek cały w smutku tonie,
Wszystko takie obojętne,
Spore nerwy stres ten chłonie,
I rozrywa je doszczętnie.


Jest tu wyjście z sytuacji,
By dać kres już takiej strawie,
Złapać sznurek i do akcji,
Jedna pętla i po sprawie.


Lecz ta opcja nic nie daje,
Czas zakończyć smutki srogie,
Twardo stanąć przed rozstajem,
Wybrać życia wreszcie drogę.

Płatek 247 - Czas Przystanąć

Człowiek ciągle w pełnym biegu,
W głowie tylko prestiż, kasa,
Wokół pełno jest kolegów,
Taki obraz w naszych czasach.


Wyścig szczurów i nic więcej,
Każdy myśli tu o sobie,
Byle wyżej, dalej, prędzej,
Aby pierwszym być przy żłobie.


Gdzie tu czas na zamyślenie,
Życie to nie tylko sława,
Dotyk, radość, przytulenie,
Liczy także się zabawa.


Nie ma sensu ciągle pędzić,
Trzeba z życia brać garściami,
Tu podskoczyć tam pokręcić,
I czarować uśmiechami.


Znaleźć piękne to uczucie,
Stworzyć związek ten wyśniony,
I mieć w sercu to poczucie,
Żeś człowiekiem jest spełnionym.


Pomyśl drogi czytelniku,
Aby znaleźć szczęścia sedno,
Masz wszystkiego tu bez liku,
Ale życie tylko jedno.

Płatek 246 - Leśny Krajobraz

Środek lata, świeci słońce,
To najmilsza pora roku,
Kwiatki rosną tam na łące,
Wkoło wszędzie błogi spokój.


Dzięcioł głośno w drzewo stuka,
Konik polny znów podskoczył,
Myszka nory swojej szuka,
Żuczek ciągle kulkę toczy.


Grupa mrówek wciąż pracuje,
Nosi duże, ciężkie liście,
I mrowisko swe buduje,
Dla królowej oczywiście.


Niedaleko motyl lata,
Ma skrzydełka kolorowe,
Najpiękniejszy owad świata,
Takie zdanie nie jest nowe.


Krecik ryje swe tunele,
Żabka kumka tam nad stawem,
Różnych zdarzeń jest tu wiele,
Królik wcina sobie trawę.


Ten krajobraz wprost zniewala,
Zwierząt różnych pełen las,
To wycisza, uspokaja,
Tak tu błogo płynie czas.

Płatek 245 - Chwila Szczęścia

Jest godzina pięć po ósmej,
W tle muzyka piękna leci,
Przy melodii cudnej usnę,
Tak jak śpią malutkie dzieci.


Wtem na jawie Ją zobaczę,
O blond włosach, gładkiej skroni,
Celem miłość dziś wyznaczę,
Dotknę dłońmi miłej dłoni.


Potem wplotę je w Jej włosy,
Spojrzę w oczka te kochane,
Lśniące jak kropelki rosy,
Poznam myśli gdzieś skrywane.


I poszukam sensu życia,
Pójdę z miłą w siną dal,
Wyskoczymy już z ukrycia,
Niech nas niesie miłość ta.


Wszystko cudne, takie piękne,
Łezka w oku aż się kręci,
Dusza śpiewa, serce mięknie,
Taki stan mnie bardzo nęci.


Jednak przyszła chwila wtem,
Moment przykry obudzenia,
To był tylko błogi sen,
I odległe me pragnienia.